Stouwen

Wederom is de Waggel vroeg op het water. Deze week moeten wij het niet alleen opnemen tegen de voormiddagzeilende Denen, maar ook tegen de oostenwind. Volgens de weersvoorspellingen zal deze heel de week aanhouden. Zeer vervelend als je naar het oosten wilt. Opkruisen wordt het dus.

Wij zoeken het doel niet al te ver. Een tiental mijl voor de kust ligt het kleine eiland Endelave met een al even kleine haven. Wij vinden er nog vlot een plaats. Maar naarmate de namiddag vordert wordt het stouwen geblazen. De havenmeester is daar blijkbaar zeer handig in. Ook de Waggel moet een beetje opzij om een jachtje meer tussen te laten. Tegen de avond is de haven een sardineblik.

Ik raak aan de praat met de buurman. Begon eigenlijk met onze rare Duitse vlag. Dan over België en hoe wij hier geraakten. Ten slotte over die overvolle havens. "Ho" antwoordt de buurman glimlachend "dat is omdat wij (Denen) toffe mensen zijn en elkaar zeer sympathiek vinden". "...en bescheiden" laat ik mij ontvallen. Breedlachend leunt de buurman achterover.