Het begon als een mooie zeildag. Nog even Laboe binnen varen om de dieseltank te vullen en dan de Oostzee op. De schipper laat Rikske de Waggel in de wind sturen en samen met Le Chef hijsen ze het preventief gereefde grootzeil. Dan: "beng!" .
Feitelijk is dat geen probleem, je hoeft alleen de val terug naar beneden te trekken. Alleen hangt ze een tiental meter boven het dek heen en weer te zwieren. Nu is er aan boord wel het materiaal aanwezig om iemand in de mast omhoog te hijsen en zij die de blog trouw volgen weten dat dit reeds meer malen gebeurd is. Echter de schipper en Le Chef zijn nu niet de geschikte figuren om tot deze hoogten verhoffen te worden.
"Terug naar Laboe" beslist de schipper. De Waggel maakt rechtsomkeer en vaart naar het 'Schiffswerft Laboe' om hulp. "Um 12.30 Uhr wir werden Ihnen helfen" klinkt het aldaar. Ditmaal wordt de Duitse punktlichkeitt eer aangedaan. Om half één start de operatie 'haal die val naar beneden'. Het hele verhaal kan je zien op het tabblad 'foto's' van deze blog.
Ver varen wij niet meer. Het is bijna twee uur als wij Laboe wederom verlaten en de monding van de Kielerfjord oversteken. Wij vinden een plaatsje voor de nacht in de grote Olympische marina van Schilsee. In 1972 gingen hier de zeilwedstrijden door die beoefend werden tijdens de 20ste Olympiade, gehouden in de Duitse stad München.
Een val is het touw dat gebruikt wordt om het zeil te hijsen. De Waggel heeft drie vallen: de grootzeilval, de fokkeval voor het voorzeil en de spival voor de halfwinder.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten