De grensrivier

De voet van het Jutlandse schiereiland is smal. De Eider loopt er dwars doorheen. Ze ontspringt is de heuvels nabij Kiel aan de Oostzee en in plaats van naar de dichtstbijzijnde zee te lopen vind ze haar weg naar de westelijk verder gelegen Noordzee. Ze is een duidelijke lijn doorheen het landschap.

In 800 maakte Karel de Grote de Eider tot de noordgrens van zijn immens Frankisch rijk. Ten noorden van de rivier de Denen en ten zuiden zijn onderworpen Saksen. Het was geen vreedzame grens en beiden streden om het groene land aan de overzijde.

Uiteindelijk kwam ten noorden van de Eider het Deenstalige hertogdom Sleeswijk en ten zuiden het Duitstalige Holstein tot stand. Begin 19de eeuw was de koning van Denemarken hertog van beide vorstendommen. Toen de Deense koning kinderloos stierf waagde de koning van Pruisen zijn kans. Met oorlog, gekonkel en diplomatie kwamen zij in het bezit van beide hertogdommen.

De koning van Pruisen werd de keizer van Duitsland. Maar zijn kleinzoon, de latere keizer Wilhelm II, wou teveel en verloor alles. Aldus mochten de inwoners van Sleeswijk in 1920 kiezen of zij Duits of Deens wensten te zijn. Het noorden koos voor Denemarken en Sleeswijk werd verdeeld tussen beide landen.

Nu zijn het zuidelijk deel van Sleeswijk en Holstein één Duitse deelstaat. De grens met de Denen ligt nu bij Flensburg. De Eider is niet meer een grensrivier maar gewoon een vreedzame stroom in het noorden van Duitsland.