De Eidermens

De voor vandaag aangekondigde onweders deden ons gisteren besluiten om twee nachten in het haventje van Lexfähre door te brengen. Nu is haventje een groot woord voor een steiger en wat palen langsheen de rivier. Sfeer is er echter genoeg. Wij krijgen een heus welkomscomité en worden 's avonds prompt uitgenodigd om samen met hun naar de 'bloedmaan' te kijken.

Hoe ik nu tot dat lang gesprek met Wolfgang gekomen ben begrijp ik niet. Waren het de veel te grote Duitse blikken bier die wij kregen nadat die Freunde onze Palm erdoor hadden gejaagd. Ik weet het niet.

Ik raakte dus in gesprek met Wolfgang. Geboren te Berlijn in 1936 en als puber zonder diploma opgegroeid na de 'Untergang'. Nu leeft hij in het haventje op een aftandse zeilboot. "C'est la vie" zegt hij. Van de Russen niets als goed, van de Engelsen niets dan slecht. Vrijmetselarij, levensbeschouwingen en vrouwen daarmee gaat hij verder. "C'est la vie". Astrologie en andere theorieën spint hij aan elkaar. Hitler, Stalin, Einstein, Merkel ... alles wordt een pot nat zoals de drank voor hem. "C'est la vie".

Deze ochtend is Myriam reeds voor mij wakker. Ook Wolfgang sloft in de warmte over de steiger. Hij is druk bezig, al begrijp ik niet goed met wat. Hij spreekt mij aan en heeft een boek mee om zijn theorieën te staven. Dan gaat hij zijn bootje goed vastmaken want de hemel kleurt grijs en dreigend. "C'est la vie" denk ik als Wolfgang verdwijnt onder de dekzeilen van zijn boot.