Zonder einde

Het lijkt of er geen einde aan komt. Opstaan, koffie zetten, ontbijten, vertrekken en doorvaren. Elke ochtend denk je "Collijnsplaat komt er aan!" of "Weldra is havenmeester Jaap er weer". Niets daarvan, ondanks al dat doorvaren lijkt het wel of Jaap heeft Colijnsplaat 's nachts iets zuidelijker geplaatst.

Dus vaart de Waggel vandaag weer eens goed door. Wij laten Holland achter ons en duiken de kop van Brabant is. Morgen nog een dagje en dan zijn wij in onze thuishaven ... Maar niets zeggen tegen havenmeester Jaap, anders verplaatst hij het weer.