Ontsnapt

Wanhoop! De haven van Diélette zit ‘s morgens onder de mist. Neen, geen twee dagen op een rij. Wij leggen de Waggel voorbij de drempel aan de wachtsteiger. Een motorboot komt uit de mist aanleggen.  N˚One gaat er mee praten. “Die mistbank zit voor de kust” deelt hij de schipper mee. Is er misschien een kansje? Plotseling neemt de zichtbaarheid toe. Wij varen de haven uit, zo snel mogelijk weg van de kust. Na enige mijlen klaart het op en ligt de mistbank achter ons.

Onze bestemming is het kleine eiland Sark. Hier is geen haven, alleen baaien met ankerboeien. Wij kiezen voor ‘Grève de la Ville’. De zon schijnt, het is om te bakken. Tom vaart met de bijboot heen en weer naar de kant. Dan komt er een kilte en met de haar de mist. Alles baadt in een witte sluier. De mistvingers hebben ons ingehaald.

In deze regio kan het tijverschil tot wel 10 meter oplopen (In Colijnsplaat haal je haast nooit de 4 meter}. Jachthavens kennen hier geen sluizen maar drempels. Op een bepaalde hoogte heeft men een muur rond de haven gebouwd. Bij hoog water staat er zoveel water dat je over de muur of drempel vaart. Bij laag water blijft het water achter de drempel staan en drijven de boten in het bassin erachter.