Wij zijn 55 dagen weg geweest en daarvan hebben wij er 44 gevaren. Dat is een ratio van 4 op 5, wat nog beter is dan verleden jaar (en dat was al hoog). Het mooie zomerweer in juli is daar zeker niet vreemd aan. Doch gaat een vergelijking met 2013 niet helemaal op. Naar de Kanaaleilanden vaar je over zee. Nu ging het, op de Duitse bocht na, over beschut water. Zowel in de heen- als de terugtocht hebben wij ons heil moeten zoeken in de Staande Mastroute. Ook de Deense Archipel is geen open water. Dus is het normaal dat wij een hoog ratio halen.
Met de Duitse bocht hebben wij het getroffen. Telkens waren wij er op het juiste ogenblik. Natuurlijk heb je dat voor een deel in de hand, de lange termijn weersvoorspellingen helpen je hierbij. Maar op de terugweg was het 'juist op tijd'. Het slechte weer dat ons langs Delfzijl deed varen heeft in Cuxhaven gezorgd voor volle havens met jachten die wachten op een weergaatje.
De elf dagen die wij niet hebben gevaren zijn drie wisseldagen, twee rustdagen voor de voet van de schipper en zes verwaaidagen. Van deze laatste waren er vier in de Duitse bocht (drie op Norderney en één in Lauwersoog).
In het vaarplan hebben wij er bewust voor gekozen om op z'n Deens te gaan varen. Met dagtochten tussen de 10 en 25 mijl ga je echter geen grote afstanden overbruggen. Wel krijg je de kans om het land meer en beter te bezoeken. De oostkust van Jutland tussen Kiel en Arhus is zeker de moeite waard. De wateren aan de oostkust van Funen zijn ruimer en minder 'knus'.
Bemanningswissels, bevoorrading enz... verliepen vlot. Wat ook zou moeten, want deze werkwijze doen wij nu al een aantal jaren en dus krijg je die onder de knie.
De Waggel zelf heeft het goed doorstaan. Buiten wat krasjes als gevolg van meerpalen en het stuk springen van de sluiting van de grootzeilval is er niets gebeurd. Uiteindelijk is de grootste tochtschade de voet van de schipper geweest, maar deze is reeds hersteld.
Wij kunnen besluiten dat alles goed verlopen is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten