De Crouch

Een Thames Sailing Barge schuift onder een blauwe ochtendhemel achter de Waggel langs. Stroom en een zwakke noordelijke wind duwen ons traag terug naar zee. Het water wordt een spiegel, de genua hangt als een slappe vod aan de voorstag. Het Gele Beest neemt het over.

Wanneer wij de Crouch opvaren tegen stroom is de wind terug van de partij. Westenwind, pal op de kop. 2200 toeren en autopiloot brengen ons sluipend van boei tot boei. Boven ons hoofd komen steeds dikkere wolken samen. Elke wolk brengt telkens wat meer wind, maar regen blijft afwezig.

Wij bereiken Burnham-on-Crouch even na het middaguur. Het is laag water, maar de ingang tot de marina is diep en wij raken vlot binnen. Wolken hebben het blauw verdreven en de wind staat lekker door. Tegen de avond bereikt de regenzone ons, maar dan zitten wij droog binnen in de Waggel.