Het wordt de herhaling van onze tocht in 2013, 't is te zeggen dat de tocht tien uur pure saaiheid op de motor is. De zwakke wind die er is komt uit het zuiden en dat schiet niet op. Alleen de laatste mijlen krijgen wij mooie wind je dwars op de boot. Maar dan heeft de schipper er geen zin meer in.
Dieppe is de drukte himself. De haven valt nog mee, wij krijgen vlot een box toegewezen. Maar eenmaal op de kades is het koppen lopen. Terrassen van restaurants en marktkramers met streekproducten vullen de anders weidse kades. De ruimte ertussen is opgevuld met een langzaam voortschuivende mensenmassa. Warmte, lawaai en drukte bepalen de sfeer.
Gelukkig vinden wij nog een koel plaatsje binnen in een restaurant. Mosselen voor Myriam en vis voor de schipper. Natuurlijk mag de cider niet ontbreken, want wij zijn in Normandië.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten