Plan B heeft 41 dagen geduurd. Daarvan hebben wij 32 dagen gevaren, 4 verwaaid gelegen en 5 dagen gestopt om logistieke of toeristische redenen. Voor elke 7 vaardagen hebben wij dus ongeveer 2 dagen stil gelegen. Dat is er een lage score. Bedenk dat het aantal echte verwaaidagen nog lager is. Dat dit alles het gevolg is van de uitzonderlijke rustige en droge zomer hoeft geen betoog.
De verdienste van deze tocht is een verder inzicht in de Oost-Friese kant van de Duitse Bocht. Norddeich als alternatief voor Norderney en Horumersiel in de Jademonding zijn havens die handig zijn als etappeplaats in een tocht naar de Oostzee. De verkenning van de waddenroute onder Juist zou wel eens kunnen lonen bij slecht weer.
De revelatie was de Eider. Ondanks en misschien ook dankzij de menselijke ingrepen is deze rivier een pareltje. Wij hebben geluk gehad dat het windstil was toen wij via de zee de monding naderden. Bij een westenwind van pakweg vier beaufort moet het hier al heel onrustig zijn. Tönning en Friedrichstadt op de getijdenstroom zijn beiden een bezoek waard. Eenmaal voorbij de sluis van Nordfeld is de slingerende rustige rivier met zijn vele kleine 'segelvereins' langsheen de stroom een parel die de reis zijn hoogtepunt geeft. Echter de Eider moet het doel zijn, als alternatief voor het Noord-Oostzeekanaal is zij mijn inziens waardeloos.
Plan B was improvisatie. Een surrogaat voor een tocht naar het andere noorden: Schotland. Maar het is de juiste beslissing geweest om niet naar Schotland te gaan op zes weken tijd en een meer haalbaar doel te kiezen. Plan B is een geen verre tocht geworden, maar wel een leerzame die zeker zijn vruchten in de toekomst zal afwerpen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten