Nabije onweders en kans op mist doen mij vroeg in de ochtend besluiten om maar terug te keren naar mijn kooi. Het momentum om naar Norderney te varen is voorbij, morgen een nieuwe poging. De tweede maal ontwaakt ontwaak ik door het schroefgeluid van de vertrekkende buurman. Nog even vangt ik een glimp op van de Britse handelsvlag en dan is de box leeg. "Brexit?" denk ik, 'indead' zeggen de nieuwszenders.
De rest van de dag bereiden Le chef en ik de tocht van morgen verder voor. Wat spelen met de plotter, volgen het Brexit-nieuws en gaan wat Hollandse maatjes eten.
's Avonds merk ik op dat ik de Duitse gastenvlag nog niet klaar heb. Ik duik het vlaggendoosje op en bovenaan bemerk ik het seinvlagje Q. Deze knalgele vlag stamt in mijn collectie nog uit de tijd dat je 'customs' of douane aan boord vroeg wanneer het Verenigd Koninkrijk aandeed. Maar met de komst van de Europese Unie was dat niet meer nodig. "Gelukkig heb ik deze nog" bedenk ik mij.
Anderzijds - on Her Majesty’s Secret Service - heeft 'Q' misschien een oplossing van het Brexit-probleem.
Seinvlag Q = Quarantaine. Mijn schip is gezond ik verzoek praktika.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten