Het trapje

Vandaag gaat het verder richting Kiel. De zon schijnt en met een zacht windje gaat het wederom richting oosten. In de vroege namiddag bereiken wij de sluizen bij Kiel. Weer de gekende wachtrondjes draaien en dan kunnen wij samen met een trosje andere jachten de schutkolk invaren.

Nu wachten ons de gekende vlonders. Deze kunnen spekglad zijn. Twee jaar geleden kwam Le Chef hier zwaar ten val. Maar nu hebben wij een trapje aan boord.  Als de schipper de Waggel naast de vlonder legt, staat Le Chef al op het trapje. Eraf, lijn vastmaken, gefikst.

Nadien de statiefoto van Le Chef en het trapje. “Probleem?” vraagt de schipper. “Deze Waggel is hoger dan de vorige en voor korte beentjes moet het trapje langer zijn” toont Le Chef.

Na de sluis varen wij de Kieler Förde over. Wij zijn op de Oostzee, maar de feestvreugde is ver te zoeken als wij in Möltenort aanleggen. De zon is verdwenen en de wind giert als gek. Aanleggen wordt een hele karwei maar lukt nog voor de regen neergutst.