Hij – van de Bollekes uiteraard – helpt Myriam om het middagmaal in de kuip te krijgen. Jawel, de Verkenner heeft de Waggel voor één keer vrijgegeven. Eenvoudig geregeld met Myriam. "De schipper verbannen naar…?” Nee hoor, daar weet de Verkenner helemaal niets van. Ze kijkt onschuldig en daarmee is de zaak afgedaan.
Maar goed, wij zijn dan toch gaan varen. Een dagje op en een dagje terug, met Tholen als bestemming. Door Zeeland's kleinste sluisje naar getijdenloos zoet water. De zomer is vroeg: het is behoorlijk warm en de wind heeft blijkbaar besloten het weekend vrij te nemen. Veel zeilen zit er niet in. Het wordt moteren. "De toekomst?” vragen de Bollekes.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten