Maar hij is niet de enige die tot dit besluit is gekomen. Het sluisje bij Veere tot het kanaal door Walcheren is een echte heksenketel, wij raken er haast niet bij. Maar met wat Duivels geluk vaart de Waggel tot langszij de jachten die helemaal vooraan liggen. Gevolg is dat wij als eerste de sluis verlaten.
Voorbij Middelburg beginnen donkere wolken de hemel te vullen. De schipper besluit om niet naar buiten te schutten en een plaatsje te zoeken in de nieuwe stadshaven. Gelukkig maar, want eenmaal aangemeerd neemt de wind fors toe en liggen wij, ondanks de beschutting, heen en weer te waggelen.
DieDie? Neen, die hebben wij pas tegen de avond, snurkend zijn roes uitslapend, tussen een stapel badhanddoeken gevonden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten