Het schooltje van den Duvel

Den Duvel heeft een schooltje waar hij waterduveltjes opleidt. Dit lijkt klinkklare nonsens, maar het is de waarheid.  Zijn schooltje is zo een succes dat hij de hulp nodig heeft van de schipper. Dus verleidt hij hem met een bolide van een RIB en op de Waggel maakt hij een geriefelijk onderkomen. 

's Morgens vroeg kondigt de eerste waterduvel zich aan. Rond het middaguur verschijnt de volgende. Wat later weer een ander. Allemaal goedgeluimde ventjes die langzaam maar zeker 's Waggels voedsel en drank opvreten. Myriam kan vaat en voorraad haast niet bijhouden. 

Een voor een brengt de schipper de waterduveltjes weg naar de eenzame dijk aan de rand het eiland. Daar verdwijnt den Duvel met zijn leerling onder water. Ze gaan op zoek naar Viersterren. Wat of wie die Viersterren zijn begrijpt de schipper niet, maar blijkbaar moeten ze die gaan slaan. Althans zo concludeert hij het uit het gebrabbel nadien waarin het woord 'slaan' in al zijn vormen wordt gebruikt.

Na twee dagen komt er een eind aan de stoet van drukke waterduveltje. Of ze überhaupt een Vierster gevonden hebben ontgaat de schipper. Hij is moe en het is al laat. Wanneer dan samen met een rode grote zon den Duvel achter de stormvloedkering verdwijnt vinden de Waggel, Myriam en de schipper hun rust terug.